Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdı. Özgürlüğüm onları öfkelendiriyordu. Hala istediğim, hala korktuğum ya da hala özlediğim bir şey kalmış olması hoşlarına giderdi. O zaman bir kez daha köleleştirebilirlerdi...Neval El Saddavi "Sıfır Noktasındaki Kadın
Bana sorarsanız eğer, bu hayata ne yapmaya geldin diye, size şunu söyleyeceğim:
Kimi vakit azalan hayat ateşimiz, rüzgâr gibi bir başkası tarafından körüklenerek alevlenir. Ve her birimiz bu ateşi tekrar canlandıran dostlarımıza, en içten teşekkürlerimizi borçluyuz…”
