Aslında hiçbirini bilmezdik doğduğumuzda.
Daha anlatmamışlardı neden saati bulduklarını, yılları ve ayları...
Sadece tan ve gün batımı vardı: Aydınlık ve karanlık başlangıçları.
Şimdi hepsini biliyoruz; saatler her yerde.
Geliştiğimizi söylüyorlar gün be gün,
Zamanın sahibi olmaya çalışırken onun esaretinde.
Hiç unutmadan zamanın durmadan aktığını,
Yılları, ayları, günleri bir kenara bırakabilsek keşke, anlarken yaşlandığımızı.
Sadece bir sonraki günün doğuşuna odaklansak.
Zor, biliyorum, saate bakmadan yaşamak
Ama en korkuncu neleri kaçırdığını sonradan anlamak.
Umudum, geç kalmadan yarınki sabahın tadını çıkarmak.
Umut dolu sabahlarla bezenmiş bir 2012 dileğiyle...
Mehmet U.soyer...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder